μοτο

Γράφω γιατί έτσι μόνο μπορώ να υπάρχω. Έτσι μόνο να αναζητώ τη διαίσθηση μου για τον κόσμο και για την ύπαρξη.
Να συνειδητοποιώ την κάθε στιγμή που ζώ για να βρω το ουσιώδες που κρύβει, να το μεταποιήσω σε ποίηση, σε ομορφιά.
Την ομορφιά αναζητώ γράφοντας, το χαμένο ιερό της ψυχής.
Κι όταν ακόμα μιλώ για τον φόβο ή τη σκληρότητα, την ομορφιά αναζητάει η ψυχή μέσα στη δικαιοσύνη και την υπέρβαση.

Να γι’ αυτό έγραψα όσα έγραψα, για να πλουτίσω την ψυχή μου.

Να δω λίγο πιο πέρα αυτό που δεν φαίνεται.

Την άλλη αλήθεια.


Τα θαύματα θυμώνουν όταν δεν τα πιστεύεις

Το δέντρο περπατάει αργά, με κάτι βήματα σερνάμενα και προσεχτικά, μην πάει και σκοντάψει σε κακοτρόχαλο πέρασμα. Το δέντρο έρχεται προς εμένα, που έχω κολλημένο το πρόσωπο στο τζάμι του σπιτιού μου και το κοιτάζω με κάτι μάτια πελώρια από την έπληξη.
……

Δημοσιεύτηκε στο Χριστουγεννιάτικο αφιέρωμα της εφημερίδα Έθνος της Κυριακής, 1/1/1998