μοτο

Γράφω γιατί έτσι μόνο μπορώ να υπάρχω. Έτσι μόνο να αναζητώ τη διαίσθηση μου για τον κόσμο και για την ύπαρξη.
Να συνειδητοποιώ την κάθε στιγμή που ζώ για να βρω το ουσιώδες που κρύβει, να το μεταποιήσω σε ποίηση, σε ομορφιά.
Την ομορφιά αναζητώ γράφοντας, το χαμένο ιερό της ψυχής.
Κι όταν ακόμα μιλώ για τον φόβο ή τη σκληρότητα, την ομορφιά αναζητάει η ψυχή μέσα στη δικαιοσύνη και την υπέρβαση.

Να γι’ αυτό έγραψα όσα έγραψα, για να πλουτίσω την ψυχή μου.

Να δω λίγο πιο πέρα αυτό που δεν φαίνεται.

Την άλλη αλήθεια.


Η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΩΝ ΡΟΔΩΝ

Εκείνη. Μια νέα γυναίκα που ζει με πάθος την καθημερινότητά της, τον έρωτα και τη μητρότητα, την επιτυχία.
Εκείνος. Ο εραστής, ο αγαπημένος, που φτάνει απροσδόκητα στη διάβρωση των αισθημάτων του, στην αμφισβήτηση.
Πρόσωπα ελλιπή και οι δύο, που θα οδηγηθούν, από διαφορετικούς δρόμους ο καθένας, στη μοναξιά των υπαρξιακών τους ερωτημάτων – στην αυτογνωσία.
Για κείνη: Το συναπάντημα του αθώου με τη μοίρα.
Ή ο πόνος της γνώσης και η κάθαρση.
Για κείνον: Το ουσιώδες της ζωής που διέφυγε.
Ένα μυθιστόρημα για τη μνήμη και το χρόνο, για το θάνατο, για την παλλίνδρομη εξουσία τους πάνω στην ψυχή μας.
Η Επέτειος των Ρόδων είναι ένας ύμνος στη μητρότητα και, παράλληλα, ο ρεαλισμός της σκληρότητας του σύγχρονου κόσμου που συγκρούεται με την πιο ποιητική ώρα της γυναίκας: τη γέννηση του παιδιού της.

Εκδόσεις Κέδρος (Πρώτη Έκδοση 2002)